Hallo allemaal,

Er is vanalles weer gebeurd eigenlijk!

Op dinsdag en donderdag volg ik Engelse les op het Guildford College. Dat is heel handig want ik leer veel over grammatica, wat trouwens echt een ramp is. Ik ben al erg met Nederlandse zinnen in de goede tijd zetten, laat staan Engels.

Buiten school leer ik veel over zinnen. Bijvoorbeeld: have a jolly good day. Geen idee wat jolly is, maar zulk soort zinnen worden heel veel gebruikt. Zinnen die je moet horen, je kunt ze niet leren.

Aan het eind van het jaar krijgen we een diploma dat we deze cursus gevolgd hebben. Maarr.. dan moet je natuurlijk wel examens maken. 1 in november, 1 in maart en 1 in juni. De eerste heb ik 29 november, volgende week dinsdag. Dat examen gaat over spreken, dus dat gaat denk ik, hoop ik, wel lukken. Ik moet een presentatie houden, een formeel telefoongesprek voeren en een discussie houden met klasgenoten. Dus duim een beetje voor me dinsdag!

Er was pas een stroomstoring. Niet alleen ons huis hoor, ik hoorde van de buren dat zij ook geen stroom meer hadden. Waarschijnlijk lag dus de hele wijk plat. Nou lekker. Zitten we daar in het donker te kijken. Maar gelukkig ging de stroom na 2 uurtjes weer aan. Ik ben nog nooit zo blij geweest om een lamp aan te zetten. ;-)

Er was een workshop bij Chris op school. Het ging over hoe de kinderen moeten schrijven. En de ouders of verzorgers mochten ook komen. Ze hadden het heel leuk opgezet. De gymzaal was omgetoverd tot een speel- en leer plein. Woorden schrijven in zand. Letters maken van klei. De eerste- en laatste letter zeggen van een woord. Denkwolkjes invullen. Heel leuk! Chris wilde niet meer weg! Haha!

Vorige week vrijdag ben ik met de buren mee geweest naar fridaygroup. De buren geven hun kinderen zelf les. Best veel mensen doen dat trouwens hier. Heel bijzonder om als moeder zelf je kinderen alles te leren. Maar op die fridaygroup komen dus allemaal mensen die ‘homeschoolen’ en krijgen de kinderen Frans-, Duits-, muziek-, dans- en wiskundeles. Heel bijzonder vond ik het eigenlijk. Nog leuker vond ik het dat er opeens iemand tegen me zei: ‘Hallo, hoe gaat het me je?’ ‘Wat??’ Een vrouw die Nederlands kon spreken!! Wauw!! Mijn dag was helemaal goed!

De kinderen van de buren zijn echt schatjes. Vooral het jongste jongentje. Hij heeft van die grote bruine ogen en hij is zoo lief! Om op te eten! ;-) Als hij me ziet steekt hij zijn armen naar me uit en wil hij dat ik hem voor de rest van de dag draag! Yes, aunty Marihanna will carry you! Ze noemen mij tante! Haha! Marihanna is trouwens nog de beste versie van mijn naam. De mensen hier kunnen het gewoon niet zeggen! Arme ik. De meeste mensen zeggen (plat vertaald) Merryhanna of Merryenn..

Ik stond pas wel een beetje voor aap. Ik woon hier in huis met 4 voetbalfanaten, woon in het voetballand. Maar.. mij interesseert het helemaal niks. Ik kijk het nooit. Ik vind het verspilling van mijn tijd. Ren je je benen uit je lijf om die bal te krijgen, schop je hem weer weg. Waar gaat dat over? Niet mijn ding. Maar dat wilde ik niet vertellen. Het gaat om dit: Chris vroeg aan mij: ‘welk team support jij?’ Ik: ‘geen 1, ik houd niet van voetbal.’ Chris keek me aan met een blik van: ‘meen je dat nou?’ Ik zei: ‘ik kijk nooit voetbal.’ Hij zei verder niks maar hij keek me aan alsof ik van een andere planeet kwam. En een paar dagen later vroeg Ben iets over een NL voetballer. Ik weet alleen dat er een Robin van Persie en een Rafael van der Vaart ofzo in zitten. Of is dat ook niet eens goed?? Maar wat moest ik zeggen?? Dus heeft Chris het woord genomen en in geuren en kleuren verteld dat mijn interesse niet bij voetbal ligt. Ik voelde me wel een beetje voor aap staan..

Mannen en vrouwen denken echt heel anders. Dat wisten we allemaal al lang maar het is heel grappig om te zien. Voorbeeldje: Als ik vertel aan mensen hier dat ik uit Nederland kom zeggen de vrouwen: ohh, ik ben daar wel eens geweest en beginnen uitgebreid en met een stralend gezicht over Amsterdam te vertellen. En stellen de standaard vraag: woon je vlakbij Amsterdam? De mannen pakken het heel anders aan, zij beginnen meteen over de wiet kwestie. Tja..

Ik heb NL gigantisch gemist vorige week. Intocht van Sinterklaas. Pepernoten. Speculaas brokken. Niet dat het daarom gaat maar de sfeer is dan zo gezellig overal. Kaarsjes aan. Hier doen ze dat bijna niet. Gewoon de grote lamp aan. Dat geeft het romantische gevoel van een tl-lamp..

Gisteravond heb ik weer geholpen bij the table in Guildford. Het was superkoud. Mijn tenen waren zowat bevroren maar het was weer heel bijzonder! We stonden daar blauwbekkend tot 1 uur ’s nachts bakjes koffie, thee en choco uit te delen aan mensen. We doen dit om Gods liefde te laten zien aan mensen. Hij houdt enorm veel van ons allemaal! Sommige mensen beginnen spontaan te huilen als we dat vertellen. Soms vragen mensen of we voor ze willen bidden. Gisteravond was er een man die vertelde dat zijn dochtertje was overleden en sindsdien is hij helemaal de weg kwijt. Ohh, wat verschrikkelijk! Hij was heel hard aan het huilen. Ik vroeg later aan de anderen wat je nou het beste kunt doen voor zo’n persoon. Het antwoord was dit: ‘Love him’.

Volgend weekend gaan we met de kerk naar Wales! Yes, Jippie! Dat gaat echt geweldig worden! We gaan naar Ffald-y-Brenin. Dat is een soort centrum waar God heel veel mensen heeft aangeraakt. Dus dat wordt heel gaaf! Er is ook een boek over geschreven, dat ben ik nu aan het lezen. Zoo bijzonder! Als je het wilt lezen: The grace outpouring by Roy Godwin and Dave Roberts. Ik laat jullie de volgende keer weten hoe het weekend was!

Spreek jullie dan!

Liefs en groetjes van Marianne.