Hallo allemaal,

De vakantie is inmiddels alweer 2 weken voorbij. En de jongens zijn weer gewoon op school. Gister had Ben de klassenfoto. Dat doen ze hier heel leuk. Wij staan altijd in rijen achter elkaar en lachen maar. Hier staan ze in een lange rij naast elkaar en doen allemaal leuke dingen. Op elkaars rug zitten, op een bal zitten. 2 kinderen tillen een ander kind op, handstand. Ziet er heel spontaan en ontspannen uit.

Vorige week donderdag met lifegroup heb ik een hele leuke uitnodiging gehad. Een vrouw zei tegen me: ‘we gaan met de kerk a weekend away, maar mijn vader komt dan, dus jij mag mijn plekje hebben als je dat wilt.’ Ja, natuurlijk!! Geweldig!! Ik heb haar om d’r nek gevlogen. Weet je hoe gaaf! Wauw! Ik heb allemaal informatie gehad over wie, wat, waar, wanneer en hoe. (schijnt de perfecte uitleg te zijn, volgens mijn NL buuf ;-) ) We gaan naar West-Wales, 5 uur rijden! Wel erg lang, maar het schijnt er fantastisch te zijn. Nou, ik heb er wel heel erg zin in!

Vrijdag ben ik ’s morgens naar een mevrouw gegaan. Ik heb haar een maand geleden ongeveer gesproken in het bos. En pas zag ik haar weer lopen. Toen heb ik gevraagd of ik een keer op visite mag komen. Dat klinkt niet zo netjes maar ik wist dat zij dat nooit zou gaan vragen. Dus hadden we voor vandaag afgesproken. Maar ik wist helemaal niets van haar. Zelfs haar naam niet, alleen hoe ze eruit zag en waar ze woonde. Dus ik was best een beetje zenuwachtig. Ze is al een oude mevrouw dus ik wist ook niet goed wat ik zou gaan zien in haar huis. Toen ik het pad opliep schrok ik wel een beetje. Het zag er erg onverzorgd uit. Ik klopte aan (de meeste mensen hebben geen bel) en ze deed open. Ohh, ik schrok nog erger toen ik binnen stapte. Geen vloerbedekking, er stond een bank en een stoel, een kast met een paar boeken en een tv. That’s it. Het was vies en koud. Echt erg als je zo moet leven. En dan te bedenken dat heel veel mensen zo leven, of nog erger. Ik heb altijd mijn ogen dichtgedaan voor armoede. Ik wilde het gewoon niet zien. Maar nu kon ik er gewoon niet omheen. Ik ga haar zeker nog een keer opzoeken.

’s Middags ging ik met een paar vrouwen uit mijn kerk kaarten maken. Nou, dat klinkt helemaal niet Marianne-achtig maar ja, ze vroeg het wel twee keer, dus ik ben toch maar gegaan. Het was geweldig! Alleen al naar haar huis toe rijden! De bomen zijn zo mooi nu! Al die kleuren! Ik heb de hele rit zitten wauw-en, haha. Het kaarten maken was eigenlijk best leuk. Ik heb er 3 gemaakt. Daarna gingen we high-teaen. Ahh heerlijk!! Ik wilde voor het donker naar huis omdat het best een slingerweg was maar het begint om 4 uur al donker te worden. En het was zo gezellig. Dus ben ik nog heerlijk gebleven! :-)

In één van de vorige blogs heb ik iets geschreven over ‘the table’. Op vrijdagavond gaan er mensen van verschillende kerken samen naar Guildford, zetten daar een tafel neer (vandaar the table) en geven mensen gratis koffie en thee. Nou, ik was wel nieuwsgierig hoe dat ging dus ik vroeg of ik een keertje mee mocht. 'Ja hoor, je mag vanavond wel mee'. Het was heel bijzonder. We gingen om 21 uur. Eerst alles klaarzetten. Toen gingen we met elkaar bidden. (midden op straat) We waren met z’n 8en. En daar stonden we dan. Wachten op mensen die gratis koffie, thee of choco wilden met een koekje. Ondertussen hadden we het heel gezellig met elkaar. In het begin van de avond zagen we vooral zakenmensen maar langzaam aan ‘veranderde het publiek’. Dronken mensen, zwervers, je ziet van alles eigenlijk. En dan stonden we nog wel op een rustige plek (ohh, mijn tere zieltje kan dit niet aan ;-) ) Veel jongeren vroegen waarom we dit deden (laat ik mezelf dat nou ook al afgevraagd hebben ;-) ) Ik vond het allemaal wel heftig hoor. Zat daar een zwerver in een portaaltje met een fles alcohol naast zich. Maar tegelijkertijd voelde ik me wel erg ‘goed bezig’. We zijn gebleven tot 1 uur ’s nachts. Alle spullen weer ingepakt, samen bidden en naar huis. Was een heftige maar heel erg bijzondere avond.

Het is november maar eigenlijk valt het weer hier best mee. Je zou harde wind, regel, hagel, natte bladeren in je gezicht, kastanjes zoeken en warme chocomelk met slagroom verwachten. Maar niks hoor. Als je op de kaart kijkt woon ik ten hoogte van België, dus misschien is het daarom best warm. Op hele goede dagen kun je zelfs op je slippers lopen. Ik draag ook nog steeds mijn zomerkleren, wel met een vest erover hoor. Eigenlijk best bijzonder, zo’n lange ‘zomer’.’s Avonds en ’s nachts is het wel heel koud.

Sinds de vakantie wordt er trouwens ook steeds vuurwerk afgeschoten. Ik dacht eerst dat het met halloween te maken had, maar dat is al lang voorbij en ze blijven maar doorgaan. Is het dan alvast voor oud en nieuw?? Blijkt dus dat een paar 100 jaar geleden er een man probeerde het parlementsgebouw op te blazen. Dat was hem niet gelukt en daarom schiet heel Engeland elk jaar vuurwerk en dragen ze bloementjes op hun jas. Ik snap the point niet echt. 1: het is fet lang geleden. 2: het is hem niet gelukt. ???? Waarschijnlijk is het meer een reden om een feestje te vieren.

Er gaat nu een vies verhaal komen. Dinsdag voelde ik me gewoon goed. Niks aan de hand. Maar ’s nachts werd ik wakker en ik had gigantisch buikpijn. En zo’n gevoel dat ik moest overgeven. En je weet hoe dat gaat met overgeven. Je moet rennen om op tijd bij de wc te zijn dus ik ging maar vast. Heb een half uur rond de wc gedraald, te wachten tot het eindelijk zou komen. Uiteindelijk ben ik maar weer naar bed gegaan. Maar ik kon echt niet slapen dus toch maar weer naast de wc staan. En na een paar minuten aan heel vies eten denken (dat helpt echt) kwam eindelijk mijn maaginhoud eruit. Dat doet echt pijn. Maar goed. Het is wel lekker dat het eruit is. Weer mijn bedje in gedoken. Maar na een uur werd ik weer wakker. En ik had heel erg last van mijn rug dus probeerde ik me om te draaien. Maar waarschijnlijk bewoog ik me te snel want ik sproeide gewoon mijn kamer in. Ieeew!!! Echt vies!! Heb daar in het midden van de nacht mijn kamer zitten soppen. Sorry voor alle details.. Toen ik weer wakker werd was het de volgende morgen. Ik ben naar Marelise toegelopen (super sloom) en m’n verhaal verteld. Ze zei: ‘ga maar naar bed. Ik breng de jongens wel naar school en zorg wel dat ze opgehaald worden.’ Nou dat vond ik natuurlijk heel aardig. (even tussendoor in het Z-A is aardig idioot. Die fout maak je niet 2 keer..) Heb de hele woensdag geslapen. Nu is het donderdag en ik heb nog een poos geslapen. Mijn buik voelt nog wel een beetje raar maar verder voel ik me weer prima. Net heb ik de dekens in de was gedaan en het raam wagenwijd opengezet. Lekker de boel opfrissen.

Zometeen de jongens ophalen en naar gymnastics brengen. Alles is weer gewoon normaal. Je merkte het wel aan de jongens hoor. Ze vonden het maar niks. Dat vind ik ook wel weer schattig.

Ik spreek je snel weer!

Groetjes van Marianne