Hallo allemaal,

Net heb ik toch iets beleeft jongens!!! Ik ging een eindje wandelen op een veldje vlakbij ons huis (het was half 9 ’s avonds) en opeens zie ik 2 bambi hertjes voor me staan. Midden op het veld. Met hun lange oren omhoog staan ze me heel geconcentreerd aan te kijken. Ik ging gelijk stil staan. Ik was bang dat ze weg zouden rennen maar dat deden ze niet. Ik probeerde hen op hun gemak te stellen door me niet te verroeren. Toch vertrouwden ze mijn fel rode jas denk ik niet helemaal.. Ze graasden verder en op een gegeven moment springt er een ander hertje uit de struiken!! Wauw! Ik kon mijn ogen bijna niet geloven! Nog nooit heb ik zulke wilde dieren van zo dichtbij gezien. Ze stonden op nog niet eens 30 meter afstand en dat terwijl mijn huis 2 minuten verderop is. Dit is toch niet normaal! Ik probeerde een foto te maken met mijn telefoon, maar daar was het veel te donker voor. Ondertussen bleven de bambi’s gezellig samen eten en spelen. Langzaamaan gingen ze richting de bosrand en het werd toen wel erg donker. Ik kon ze niet zo goed meer zien maar ik wilde ze niet uit het oog verliezen dus ging ik heel voorzichtig achter ze aan. Zie ik opeens nóg een hert!! Deze was een stuk groter, misschien was het hun moeder. Ik weet het niet, ik heb het niet gevraagd.. Zij vertrouwde me denk ik voor geen cent want ze bleef me constant in de gaten houden. Nadat de kleintjes bijna in het bos verdwenen waren ben ik naar huis gelopen onder scherp toezicht van moeder/zusterhert. Ik vraag me af of er niet nog veel meer herten lopen.. Dit was echt zoo bijzonder!!! Zulke prachtige beesten! Wauw! Dat is denk ik de beste omschrijving: Wauw!

Vandaag was het een nationale vrije dag. Ik weet niet waarom, maar dat maakt ook niet uit. Ik vond het heerlijk! Nog een dagje weekend vieren. Vanmiddag ben ik met nog meer mensen naar een fair geweest. Het was een soort marktachtig idee waar ook allemaal spelletjes waren voor iedereen. Dat was echt heel leuk! Er hing een heerlijk sfeertje! Kids sprongen op springkussens, in draaimolens en eieren aan het kapot gooien met stenen. De mannen waren zware zakken met een greep over een balk aan het gooien en kop van Jut aan het spelen. Het was heel leuk om het allemaal te zien en te beleven. Het gaf een soort Koninginnedag gevoel! Overal waren kraampjes waar je van alles kon doen. Van bier tot golven en poppenkast. Er was voor iedereen wel wat!

En over Koninginnedag gesproken, wij hebben dat hier ook gevierd. Met de NL vereniging. Dat was erg leuk! Ook hier was er van alles te doen. Gewoon Nederlander zijn bijvoorbeeld! Rood, wit, blauw en oranje kleren aan. Allemaal op zijn typisch Nederlands. Zelfs het weer was Nederlands! Met zijn allen ijskoude tenen krijgen onder partytenten terwijl de kinderen op de kleedjesmarkt oude theemokjes van oma verkopen. Ik hielp bij het koekhappen. Dat vind ik heel komisch om te zien. Handen op de rug, neus in de wind en happen maar! De poffertjeskraam was ook favoriet, de speurtocht ging ondanks dat we wegzakten in de blubber toch door, de talentenjacht werd gewonnen door de winnaar en de bitterballen werden warm geserveerd. Zwaar hoor, Nederlander zijn..

Afgelopen weekend ben ik met 2 andere Nederlanders die hier zijn voor een paar weken, naar London geweest. Dat was ook weer een hele belevenis! We hadden een hostel geboekt voor 1 nachtje zodat we meer tijd hadden om ‘alles’ te zien. We gingen vrijdag morgen vroeg met de bus. Heerlijk nog even slapen! Toen we in London waren zijn we gelijk naar Buckingham Palace gegaan. Daar zou om half 12 de wisseling van de wacht zijn. Maar toen we bij het paleis aankwamen ontdekten we dat we ons hadden vergist in de tijd. We waren 1,5 uur te vroeg. En dat was maar goed ook. Het was al druk aan het worden. Na lang wachten was het zover. We hoorden muziek! Er kwamen allemaal mannen in rode pakken het plein voor het paleis oplopen. Gingen in de houding staan. En luisterde exact naar de bevelen die hun ‘baas’ hun gaf. (ik weet niet hoe het zit met de rangen, dus laat ik er maar ‘baas’ van maken) Het was heel indrukwekkend! Ze stonden perfect in een lijn, zelfs hun handen gingen tegelijk als ze liepen! Ik zat te bedenken dat het wel erg imponerend moet zijn geweest als de Britten oorlog voerden. Nou ja, als ze het zo deden dan..

We hebben nog veel meer gedaan maar ik kan niet alles opschrijven, anders wordt mijn blog een beetje te lang. Ik zou zeggen, kom naar London, beleef en geniet!!

Toen we zaterdagavond met de bus weer aankwamen in de stad bleek dat mijn andere bus naar het dorp net vertrokken was en dat ik een uur moest wachten.. OK, nou dat is dan maar zo. Adem in, adem uit. Ik ging het winkelcentrum in. Die was gelukkig nog open. Maar ik durfde niet te ver te gaan. Anders zou deze bus er ook zonder mij vandoor gaan. Dus ik wisselde het een beetje af. Dan weer even wachten op een bankje. Dan weer even rondlopen en springen om warm te blijven. Op een gegeven moment zie ik een man aankomen lopen met een joekel van een tas. Ik zie hem in prullenbakken zoeken en ik voel me heel rot daarover. Opeens bedenk ik dat ik nog broodjes en kaas in mijn tas heb. Dus ik loop naar hem toe en laat hem de plastic tas zien, maar hij deinst terug. Hij wilde het niet aannemen! Ik dacht dat hij me misschien niet begreep. Dus ik vroeg nog een keer of hij het echt niet wilde hebben. Maar hij begon te praten en te praten maar ik verstond er niets van en ik begreep er ook helemaal niets van. Waarom wil hij het niet?? Dacht hij dat het niet goed was ofzo?! Ik voelde me echt machteloos maar ja, wat kon ik doen? Dit vond ik echt niet leuk maar het liet me ook nadenken. Misschien schaamde hij zich enorm en wilde hij niet geholpen worden..

Na een poosje kwam er een jongen van een jaar of 15 naar me toe en vroeg of ik hem geld wilde geven. Anders kon hij niet naar huis. Ik vertrouwde het niet helemaal, maar ik dacht: die paar pond kan ik wel kwijt. Het is aan hem wat hij ermee doet. Sjonge, het leek wel alsof er allemaal mensen naar me toe kwamen. In London ook al.. Toen kwam mijn bus gelukkig aan! Ik was de enige in de bus op de buschauffeur na dan. Dus heb ik hem gevraagd of hij me thuis af wilde zetten. Ja, je kunt het altijd vragen toch?! En hij vond het nog goed ook!!! Wauw, bedankt buschauffeur!

Tot de volgende keer!

Marianne